Więcej…

Nad kartką

       Irenie Knapik-Machnowskiej –

       na wędrowanie od słowa ku Słowu

życie nie jest polem bitwy

z góry przegranej – wciąż

masz szansę być kolorowym

motylem wygrywać upragnione

gesty ocalać w metaforze

chwile zapomniane

kładę tu kilka strof na pamiątkę –

z przyjaźnią żebyś mogła wybierać

jedynie te słowa jakich wcześniej

nie zdołałaś pojąć czy przygarnąć –

niech ukołyszą smutki melodią

w samotniczym trwaniu

nad kartką która przyjmuje

najcichsze wyznanie

otworzą oczy na to co nieosiągalne

w ostatnim uścisku gdy świat

przymyka bramę – żaden

z obrazów w pozłoconej ramie

nie staje się osłoną

gdy ciemność podaje ramię

Belka na ramieniu

Spotkajmy się znów pod adresem

godnego imienia, w progu otwartości

na inne, na więcej dobra niż przeczuwamy,

że jest – na wszystko, czego nie mogliśmy

poznać, choć krążyliśmy w pobliżu, 

jednak ton rozmowy pozostaje przyjazny

i przyglądamy się sobie bez uprzedzenia,

z uwagą – światło dnia przychodzi nam

z pomocą, abyśmy zdołali przebyć drogę

niepoznaną i usłyszeć głos wiary

w możliwość wzajemnego zrozumienia. 

Objaśniajmy różne spojrzenia na to,

co jest, co było – z nadzieją, że usłyszymy

czysty głos idący z wnętrza – i że zostanie

przyjęte to, co niesiemy w darze –

rozpoznawajmy balast obciążający barki,

targający sumienie, gdy dostrzeżemy

granicę w oku drugiego człowieka.

Podążajmy za Słowem, nieśmy cierpliwie

słowo dnia powszedniego – naszą belkę

na ramieniu – wołając jak ślepiec

nieustannie: Jezusie synu Dawida

ulituj się nade mną!

Wiersze pochodzą z nowego tomiku Teresy Tomsi, który wkrótce się ukaże:

W jasności otwartego zdania (Fundacja SUSEIA, Kraków 2026)

Autor grafiki: Maciej Jung

Więcej…

Więcej…

Więcej…

z wojennego prochu wciąż nie powstały

dziesiątki tysięcy ukraińskich żołnierzy –

co dnia żony siostry matki czekają na powrót

zaginionych na froncie – ciało jednego

z młodych Nazarów z trudem identyfikowano

szczątki pochowano – przekazano order

za odwagę syna na ręce rodziny

a jednak Nazar powrócił do domu

i chociaż wycieńczony po kilku latach

rosyjskiej niewoli jasno patrzy w przyszłość –

matka płacze z radości: masz ręce nogi  

siostra krzyczy ty żyjesz bracie żyjesz

ojciec mówi dziś wprost w oko kamery

przez ściśnięte gardło: nie krytykujcie

dialogu trzeba rozmawiać nawet z katem

czuwać przekonywać do pokoju – inaczej

mój syn Nazar nigdy by nie powstał

żywy spośród martwych

---------------------------------------------------------

Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury; ostatnio wydała zbiór wierszy Chłodne strugi (Galeria Autorska, Bydgoszcz 2025); opracowała almanach z posłowiem w wersji polsko-ukraińskiej Czas pojąć ten świat – czas ukoić ból (FONT, Poznań 2024) w tłumaczeniu Oleny Stepaniuk.

Z okna. Poznań, 2025. Fot. ET.

orędownik łączenia przeciwieństw i rozwiązywania

spraw trudnych niekiedy niemożliwych – biskup

rzymski Walenty w trzecim wieku po Jezusie

błogosławił małżeństwa chrześcijan z poganami

bo jak mogliby żyć zgodnie tamci ludzie

gdyby się bliżej nie poznali nie przyjrzeli sobie

wzajemnie nie zaakceptowali inności

kojarzony z miłością jest też patronem 

szukających duchowej równowagi wrażliwych

psychicznie chorych na wszelką nędzę świata

która potrafi rzucić człowiekiem o ziemię –

trzeba wiele wysiłku pomocnej ręki drugiego

żeby każdy z nas mógł powstać i śpiewać

psalm jako pieśń dziękczynną

opiekunie zakochanych z sercem na dłoni

uśmiechnij się z góry do wszystkich którzy błądzą

w pytaniach o miłość – niech słowa przyrzeczeń

nie rozpryskują się o niepewność jak fale morskie

o skałę lecz chłodzą rozpalone czoła

koją uciszają to co nadmierne

 -------------------------------------------------------------------

Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury. Ostatnio wydała zbiór wierszy  „Chłodne strugi” (Galeria Autorska, Bydgoszcz 2025).